برای من… برای تو… برای یک ملت…. و شاید برای یک دنیا!
اینکه چی شد و چی نشد و درست بود یا غلط و اینکه چند سال بعد توی همون روز زندگی آدم آغاز بشه و اولین نفس و گریه و شروع یک دنیای جدید. آره من فکر می کنم هر آدمی یه دنیاست. حالا بگذریم که بعضی دنیا ها (آدم ها) ارزش بودن ندارن و بعضی فخر عالم و آدم، بعضی عزیز و بعضی باعث رنج و عذاب.
اما هرچی بود من اومدم. می شد خیلی خیلی خیلی بهتر از این چیزی بشم که هستم. می شد مایه ی افتخار باشم واسه کسی و می شد خیلی هم بدتر و بی خاصیت تر و حتی می شد … آره هر چیزی ممکن بود و این شد.
خوبه که روز اومدن یه روز خاص باشه. تو تمام طول عمر با روزای عادی فرق داشته باشه و به خاطر این تقارن میمون! باعث شادی و خاطره ساز.
ولی کاش اون روز یه روز غمگین نباشه.
هرچی که هست من که راضیم
شکر
امروز داشتم با یه آدم خیلی عزیز، با عزیز ترین آدم دنیا حرف می زدم وسط حرفامون یهويی این شعار سبز شد:
۲۲ بهمن روز شکست میهن! … روز تولد من ...!
بعد مدت ها امروز روز خوبي بود.كاش به همين خوبي ادامه پيدا ميكرد. خدايا كاش كه همه چي درست بشه... تو ميتوني خدا
تو مي تونيخلاصه ما اومدیم دیگه ..
آهای دنیا قد یه کف دست به من هم جا میدی؟
سر زد از افق .. و اینا و …
آره دیگه 
